EYMİLLET! BAK DÜNYANIN HALİNE

 

Şeref ve namus ile yaşamak zora vardı

Şimdi geçerli akçe ense ile karındır

Mazi gömüldü gitti atiyse sarpa sardı

Düşünülen ne dün ne bugün ne de yarındır 

 

Yaşamak kolay değil, emmiyle dayı ister

Garibanlar ne hakla bir arslan payı ister

 

Vekiller eşkıyadır haraç alır milletten

Bakanlar sade bakar nasipsiz basiretten

Kabine soy sop dolu farkı yok aşiretten

Uyan milletim uyan bu iş senin arındır

 

Vatan senden tez elden, derde devayı ister

Ecdadın kemikleri  “Büyük Davayı” ister

 

Avrupalı mabette kıyar iken nikâhı

Bizimkiler çağdaşlık sayıyorlar günahı

Böyle sarı akşamın kızıl olur sabahı

Ey millet! Kurtardığın, elde kalan karındır

 

Doymaz bu ehli salip yıldızı ayı ister

Benzer ki bu gün yine aynı kavgayı ister

 

Irak nasıl da yuttu dindaşı bir ülkeyi?

Sürdüler alnımıza bir kapkara lekeyi

Tekrar hatırlatayım unutulmaz ilkeyi:

Türk’sen ancak yine Türk vazgeçilmez yârindir

 

Dününe haciz koyan bugün ferdayı ister

Hamiyet denilen şey canı fedayı ister

 

Ayı öldü açlıktan potuklar hala uyur

Bizim yerli potuklar Rusya’yı eder buyur

Ey Koca Türk! Bir gürle, âleme sesin duyur

Elden giden şerefin gururun vakarındır

 

Şeref, gurur ve vakar kara sevdayı ister 

    Bunlar elden giderse tarih kafayı ister.